Telefon alarmowy w całej Europie - 112, graf.: Stefania Pruszyńska

Z PTASIEJ PLANETY, graf. coll. Stefania Pruszyńska



Słoneczni , karnawałowi, z nutą samby, rocka... Stefania Pruszyńska

Gdy jesteś głodny, do kotła nie kładź głodu....

Pragnienia nie posypuj solą...

Nie sprzedawaj kota na pchlim targu...

Nie oceniaj  cudzej twarzy z jej odbicia w mętnej wodzie...

Gdy szukasz lepszej drogi, miej w rezerwie drugie nogi...

Nie z ości układaj jakiejkolwiek wesołości... 

Nie podawaj nakryć i sztućców dopiero po uczcie... 

AUTOPOLEMIKA W LUSTRZE...

Daj szczerze, aby uszczęśliwić i siebie, i obdarowaną osobę.Przyjmij szczerze i z radością  dar, aby ucieszyć darczyńcę, uszanować  jego dobrą wolę...

Gotuj strawę z apetytów i pokarmów... 

Idź do tego źródła, w którym jest to, czego pragniesz, jeśli tam jest to takie, jak pragniesz...  - i zaczerpnij z niego, aby pragnienie swoje ugasić...  Albo:  nie uprzykrzaj sobie życia swoim pragnieniem i niewiarą, że możesz je ugasić. Albo zbuduj, stwórz  odkryj, zdobądź  - to źródło...

 Miej wzgląd na to, co czynisz i gdzie...

 Patrz wprost i  miej własną opinię...

Lepiej tworzyć własną drogę, niż liczyć na  lepszą w zbudowanej przez innych...

 Niejadalne resztki z uczty nie cieszą...

Zaproszonym na ucztę nie każ patrzyć na smakowite potrawy  i nie  łam ich apetytu, poczucia bycia w gościnie - dawką irracjonalizmu... wyrafinowanego eksperymentu   - pięknym podziękowaniem za przybycie i ich obejrzenie. 

Stefania Pruszyńska



Rewolucje są  najlepsze w dziedzinach artystycznych

- Rewolucje są  najlepsze w dziedzinach artystycznych – tak twierdzi dyr.  Teatru Wielkiego  Michał Znaniecki, który ujął mnie tą  myślą niezwykle… Od razu pomyślałam, wiedziona instynktem wojowniczki, z pozoru tylko refleksyjną  mając naturę,  że należałoby taką rewolucję zapostulować. Niedawny Poznański Kongres Kultury wniósł   przede wszystkim  idee związane  z koniecznością uporządkowania wielu spraw. Bo z  tego chaosu, który zapanował   w  kulturze, z  rozproszenia środowisk i twórców,  chudnącego portfela  na kulturę,  nijak nie wynika  optymistyczny obraz.  W tym wielu  twórców  starszych pokoleń czy np. niezależnych animatorów kultury  jest  pozostawionych samym sobie,  bez wsparcia. A tyle się mówi o  tym, by  przeciwdziałać np. wykluczeniu społecznemu…  

W  Magii  Stracie…

Znany pisarz i satyryk, którego książki wydano w 5 mln egzemplarzy,  wydaje gazetę, na którą nikt mu ani grosika nie dał i nie daje,  co nie jest jedynym takim przykładem.  A był w magistracie… Może w Magii  Stracie? – dopowiem już własnym satyrycznym jęzorkiem. Bo rzeczywiście magii tam nijakiej nie zastał, a straty swoje zna aż nadto dobrze.  Dość, że  wspólna jazda  pestką (czyli PST, tj. poznańskim szybkim tramwajem) nieco nam ukoiła nerwy, a nadto w naszych oczach zrehabilitowała władze -   komunikacyjne.  Motorniczy przejawiał kulturę jazdy nie na bakier...

A mi się marzy rezydencja…  z prawdziwego zdarzenia

A mi się marzy...  rezydencja kultury, która  nie kostnieje w  sztywnym garniturze, nie buja na karuzeli  stanowisk według  widzimisię  czy np. niezdecydowanego gremium konkursowego.  Która   „wędrowcom” zdzierającym  buty na jej  szlakach, a więc miłośnikom i  jej twórcom,  otwiera drzwi do nowych  komnat…  Która  sprzyja nie tylko klasyce, lecz  i nowatorstwu,  gniewom i zachwytom twórczym i ich wyrazom.  Która inspiruje do  kontrolowanych żywiołów…  A ma swoich kompetentnych rezydentów, cieszących się uznaniem i sympatią…  Gotowych do wielu przeobrażeń, a więc -  ludzi z pomysłem…

Postępu  w akrobacjach na płonącej linie...

Życzę  wszystkim nam -  ludziom kultury, twórcom i animatorom, kreatorom i popularyzującym ją  -  szybkiego i  wielkiego postępu w akrobacjach  na  płonącej linie…  Dla cyrkowego mistrza  to z każdym występem  -  wielka sztuka. Kultura mistrzostwa… Stefania Pruszyńska

Swawolnie i ze słoneczną furią...  fot., coll.  SP/AZD



Drzwi już wydrapałem... Chodź, Ptaszynko...  Coll. graf. Stefania Pruszyńska

Zauważyłam i takie sytuacje, że woda święcona szuka diabła. A i  także takie, że diabeł znajduje pustą misę... bez najmniejszej choćby jej kropli...

Ariadne

Największą sztuką jest jednak ta, która zwie się Miłość… Wiara i nadzieją są jej mniejszymi siostrami. To Miłość tworzy niezwykłe dzieła, życie wznieca nawet z popiołów, a   najpierw człowieczeństwo ubiera tak niezwykle, iż jest ono jak płonący kryształ z kwiatami Zachwytu…  nad życiem, człowiekiem, naturą...

Wielki Dar to tak miłować, Wielki Talent… Wielu o to się modli nawet, aby w sobie umieć, móc i chcieć budować taką świątynię… walcząc z pustką duchową, prozaiczną codziennością wpisaną nicością w duszy… na poziomie zaspokajania potrzeb elementarnych. Ileż pogardy dla siebie samego trzeba wówczas w sobie zagłuszyć, aby doznawać samouspokojenia, które jest wówczas z nieprawdy... To często los leniwych, niewrażliwych, niezdolnych do przyjmowania i dawania miłości… egoistów, brnących w samooszustwo i skorych do autodestrukcji i do  podobnych postaw wobec innych… Ludzi niekiedy zranionych, upokorzonych, samotnych...  przyjmujących lichą papkę…  zamiast wielkiej biesiady – ku rozkwitowi w pełni… Lichą papkę, bo taką ich karmią bliźni? SP